Tου γεωργού (Δημοτικό)

Κι εσένα πρέπει, αφέντη μου, το άξιο το ζευγάρι,
Το άξιο, το περήφανο και το στεφανωμένο.

Το θέρος (ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ)

Με του καιρού το γύρισμα τ’ όνειρο θ’ αληθέψει:

Βαριά τ’ αλέτρι (ΑΛΕΚΟΣ ΦΩΤΙΑΔΗΣ)

Βαριά τ’ αλέτρι οπίσω του τ’ αφράτο αυλάκι αφήνει
και τ’ αργοπάτητα, ο ζευγάς, τα βόδια του κεντά,
κι εκείνα που παιδεύονται με τόση καλοσύνη,
με τα μεγάλα μάτια τους κοιτάζουνε σκυφτά.

Τρυγητός (Κατίνα Παΐζη)

Τα κλήματα λυγίζουνε στο χώμα,
λογής-λογής σταφύλια φορτωμένα,
λαλούν στα δέντρα γύρω τα τζιτζίκια
και τα πουλιά πετούν ξετρελαμένα.

Η θημωνιά (ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΗΣ)

Εγώ είμαι η βλογημένη θημωνιά,
που από χρυσά πυργώνομαι δεμάτια
ένα μονάχα μήνα τη χρονιά,
και με ζηλεύουν κάστρα και παλάτια.
Εγώ είμαι η βλογημένη θημωνιά.

Δείπνος (ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ)

Στο δώμα, απάνω στο βουνόν,
έτοιμος είν’ ο δείπνος.

Η ελιά (Δημοτικό)

Στο δέντρο απάνω γίνομαι,
σείνομαι κι ανεμίζομαι,
φυσάει και καμπανίζομαι,
στην κλάρα τραμπαλίζομαι.

Ο τρύγος (ΚΩΣΤΑΣ ΚΡΥΣΤΑΛΛΗΣ)

Όταν ανθίζ’ η αγράμπελη κι απλώνει τα κλαδιά της
στο σχοίνο, στο χαμόδεντρο, στου πεύκου τα κλωνάρια,
στα ρέματα του ποταμού, στον εγκρεμό του βράχου,

Ο γεροβοσκός (Ζαχαρίας Παπαντωνίου)

Πόσα χρόνια πέρασα
κι άσπρισα και γέρασα
πάνω στα ψηλώματα
βόσκοντας τα πρόβατα.

Το κούρεμα των προβάτων

Ε! παιδιά δικά μας, τσοπανόπουλα,
ελάτε να κουρέψουμε τα γίδια τουτανά,
του Γιώργη το κοπάδι, που χιλιάσανε.

Το τραγούδι του αργαλειού (ΑΡΓΥΡΗΣ ΕΦΤΑΛΙΩΤΗΣ)

Πέρνα, σαΐτα μου γοργή, με το ψιλό μετάξι,
να ‘ρθει ο καλός μου τη Λαμπρή να βρει χρυσά ν’ αλλάξει.
Τάκου-τάκου ο αργαλειός μου,
τάκου κι έρχεται ο καλός μου.

Παλιουρή (ΖΙΤΣΑΙΑ ΧΡΥΣΑΝΘΗ)

Να ήτανε αλήθεια να ήτανε, καθώς λαχτάρα τόχω,
απόψε πούναι φεγγερή, παραμυθένια η νύχτα
να πάω να κάτσω στις πλαγιές, θυμάρι ν’ ανασάνω,
ν’ ακουρμαστώ τον Καλαμά μακριά θε να βουίζει.

Στ΄ Αλώνια (ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ)

Τη ζωή των αλωνιών θα χαίρεσαι!
Καταγής απόσκια καθισμένη.
Μ’ ένα αραχνωτό γαλαζομάντιλο
για την αντηλιά μανταλωμένη.

Απόσπασμα απο τον "Καλό Σπορέα" (Αιμιλία Δάφνη)

Και να, του θεριστή του μήνα η ώρα,
των έργων και των κόπων η μητέρα.
Μια χρυσοθάλασσα είναι καρποφόρα
ο κάμπος, που γιορτάζει πέρα ως πέρα.

Ψωμί (ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ)

Καλόδεχτο το φόρτωμα, που θα ΄ρθει από το μύλο,
πρωτόσταλτο, πρωτάλεστο, πρώτη χαρά της σκάφης.

Απο την Ιλιάδα (ΟΜΗΡΟΣ)

Κι έβαζε μέγα αμπέλι απάνω του σταφύλια
φορτωμένο,

Νυχτέρι (ΣΠΗΛΙΟΣ ΠΑΣΑΓΙΑΝΝΗΣ)

Κοπέλες, γριές και νιόπαντρες και χήρες παν στη ρούγα
και κει περικαθίζουνε και κάνουν το νυχτέρι.

Η Σπορά (ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ)

Θα ‘ρθουν οι μέρες της σποράς, του ζευγολάτη ελπίδα:

Απο τα επιλύχνια (ΚΥΠΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΗΣ)

Κι ήρθαν οι ώρες που μιλούν πώς πήγε η μέρα,
αν τα χωράφια απόδωσαν κι αν τα σταφύλια
σαν την αυγή κοκκίνισαν κι αν οι καρποί μας
μεστώσαν και βαρύναν πάνω στα κλωνάρια.

Απο τα επιλύχνια (ΚΥΠΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΗΣ)
Απόσπασμα απο τον "Καλό Σπορέα" (Αιμιλία Δάφνη)
Η ελιά (Δημοτικό)
Η θημωνιά (ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΗΣ)
Ο γεροβοσκός (Ζαχαρίας Παπαντωνίου)
Ο τρύγος (ΚΩΣΤΑΣ ΚΡΥΣΤΑΛΛΗΣ)
Η Σπορά (ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ)
Το θέρος (ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ)
Tου γεωργού (Δημοτικό)
Βαριά τ’ αλέτρι (ΑΛΕΚΟΣ ΦΩΤΙΑΔΗΣ)
Απο την Ιλιάδα (ΟΜΗΡΟΣ)
Δείπνος (ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ)
Στ΄ Αλώνια (ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ)
Νυχτέρι (ΣΠΗΛΙΟΣ ΠΑΣΑΓΙΑΝΝΗΣ)
Ο κύκλος του ψωμιού (ΧΑΡΗΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ)
Ψωμί (ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ)
Το κούρεμα των προβάτων
Το τραγούδι του αργαλειού (ΑΡΓΥΡΗΣ ΕΦΤΑΛΙΩΤΗΣ)
Τρυγητός (Κατίνα Παΐζη)
Παλιουρή (ΖΙΤΣΑΙΑ ΧΡΥΣΑΝΘΗ)

Πηγή